کل کل سرخابی

 یادمه بچه که بودم یه بار داداشم وپسرخالم دویدن اومدن طرفم داداشم پرسپولیسی وپسرخالم استقلالی بود هی از من میپرسیدن طرفدار چه تیمی هستی منم گیج شده بودمو نگاشون میکردم داداشم میگفت بگو پرسپولیس اون میگفت نه بگو استقلال منم نمیخواستم حرف داداشمو زمین بندازم واسه همین گفتم پرسپولیس...

بعد از اون اصلا برام مهم نبود اصلا تعصبی نداشتم فقط اسمی میگفتم که طرفدار پرسپولیسم یکی از دوستام خیلی سر سخت استقلالی بود

خیلی حالم گرفته میشد وقتی حرف از فوتبال میزد از فوتبال متنفر بودم

ولی یه بارحدودا زمانی که ۱۲،۱۳ساله بودم بازی پرسپولیس بود نمیدونم باچه تیمی که یکی از بازیکنای پرسپولیس یه موقعیت تک به تک وصد درصد رو گل نکرد اونوقت خوابید رو زمین وهمینجور گریه کرد منم کنار داداشم

نشسته بودم ونگاه میکردم داداشم خیلی ناراحت بود هی برام تعریف کرد که پرسپولیس چجور تیمیه واینا وقضیه گل دقیقه۹۶سپهر حیدری به سپاهان واینا شد که من روز به روز به فوتبال وپرسپولیس علاقه مندتر شدم

اینم یه تو ضیح کامل از پرسپولیسی شدن من